administrator_ebn

De Britten staan in Brussel met de rug tegen de muur

Dezer dagen beginnen in Brussel de Brexit-onderhandelingen, en die beginnen onder een totaal ander politiek gesternte dan begin dit jaar nog werd gedacht. Dat komt omdat ze onder een totaal ander electoraal gesternte beginnen. Kort samengevat: bij de twee grootste nationale tegenspelers is de positie van Parijs fors versterkt en die van Londen fors verzwakt.

administrator_ebnDe Britten staan in Brussel met de rug tegen de muur
read more

Caroline de Gruyter Winnaar EBN EuroNederlander 2017 Award

In Internationaal Perscentrum Nieuwspoort is op dinsdag 20 juni na een spannende internet stemming NRC correspondente en auteur Caroline de Gruyter winnaar geworden van de EBN EuroNederlander van het Jaar Award 2017. Caroline de Gruyter was een van de vijf speciaal genomineerden dit jaar en trok 51% van de stemmen.

De EuroNederlander Award wordt jaarlijks door de Europese Beweging Nederland uitgereikt aan individuen of organisaties die op bijzondere wijze hebben bijgedragen aan het Europese debat en de zoektocht naar nieuwe vitaliteit en betere samenwerking in Europa. De jury prees De Gruyter’s ‘vele excellente en breed aansprekende artikelen en essays, die zeker hebben bijgedragen aan het reframen van de reflecties over Europa in Nederland’.

In een eerste reactie vanuit haar standplaats Wenen sprak Caroline de Gruyter haar erkentelijkheid uit voor de Award en prees ook de andere kandidaten voor hun werk: ‘Ik ben blij dat realisme over Europa weer een beetje terrein lijkt te winnen over pessimisme’.

De EBN feliciteert Caroline de Gruyter en de vier andere genomineerden en is zeer opgetogen over het ?lan waarmee vele mensen zich inzetten voor een beter Europa.

Zie voor alle genomineerden van 2016/7 en de winnaar:

Web: https://youtu.be/x4X4r134lQc

administrator_ebnCaroline de Gruyter Winnaar EBN EuroNederlander 2017 Award
read more

Positief-kritische houding ten aanzien van Europa weer stijgende

Bij het Amerikaanse onderzoeksbureau PEW Research Center verscheen deze week een belangrijke survey, die een positievere houding ten aanzien van de EU laat zien. In tien EU landen werden mensen geinterviewd, waaruit blijkt dat er nergens buiten de UK meerderheden zijn om de EU te verlaten, dat mensen geloven dat deelname aan de EU per saldo positief is, maar wel vragen om betere democratische vormgeving, en kritisch zijn op het migratiebeleid en zorgen hebben over economische performance.

 

Zie voor het hele rapport: http://assets.pewresearch.org/wp-content/uploads/sites/2/2017/06/15103437/Pew-Research-Center_Post-Brexit-European-Views-of-EU_Full-Report_06.15.2017.pdf

administrator_ebnPositief-kritische houding ten aanzien van Europa weer stijgende
read more

Kritisch volgen van Europese integratie zonder flauwekul – Interview met Paul Bordewijk

In twee recente artikelen stelt publicist Paul Bordewijk dat de discussie die de Europese Commissie nu geëntameerd heeft rond vijf toekomstscenarios voor Europa in ieder geval tot de conclusie moeten leiden dat volledige integratie er niet zal komen. Wanneer men die conclusie luid en duidelijk trekt, aldus Bordewijk, zitten daar grote voordelen aan vast. De wijze waarop landen in Europa samenwerken, wordt dan niet meer getoetst aan de vraag of zo de beoogde Europese integratie dichterbij komt. Samenwerken moet gebeuren op grond van reële voordelen, die het verlies van democratie dat elke overdracht van bevoegdheden met zich meebrengt goedmaken. Europese samenwerking moet de oplossing zijn voor reële problemen, en niet een oplossing op zoek naar een probleem. We spraken Bordewijk naar aanleiding van zijn artikelen.

Vraag 1: In uw artikelen uit u felle kritiek op het spreken over Europa als ‘project’. Waarom stoort u dat zo?

A: Je hoor steeds vaker: ‘het Europees project dreigt te mislukken’, of ‘nieuwe kansen voor het Europese project’, maar je vindt nergens wat er nu eigenlijk mee bedoeld wordt, laat staan wanneer Europeanen daarmee  zouden hebben ingestemd. Normaal houdt de term ‘project’ in dat je wilt komen van de ene toestand naar de andere, langs een afgesproken weg en tegen van tevoren begrote kosten. Het bouwen van een huis is een project, of de invoering van een wet. Maar waarheen moet het Europese project ons leiden? Het enige dat ik me erbij voor kan stellen is een Europese federale staat, maar zeg dat dan ook, en vraag aan de inwoners of ze dat willen. De laatste keer dat zoiets aan de Nederlanders gevraagd is was in 2005, en toen wat het antwoord duidelijk ‘nee’.

Vraag 2:  De Juncker scenarios voor de toekomst van Europa worden nu op vele plaatsen besproken, in Nederland blijft het echter nogal stil rond die toekomstbeelden. Hoe komt dat?

A: Ik denk dat dat komt omdat wij door onze geografische ligging er niet aan ontkomen Franrijk en Duitsland te volgen, terwijl we cultureel het zuidelijkste land van Scandinavië zijn en uit onszelf liever de weg van Denemarken of Zweden zouden willen kiezen.  In het debat over de Europese Grondwet spoorde Balkenende ons aan vóór te stemmen, niet omdat hij dat een goede wet vond, maar omdat hij anders in zijn hemd stond. De belangrijkste institutionele punten uit de Grondwet – de eigen voorzitter van de Europese Raad en de inkrimping van de Europese Commissie – werden niet door de Nederlandse regering onderschreven. Curieus detail was ook dat tijdens de behandeling van het Verdrag van Maastricht in onze Tweede Kamer de meeste Kamerleden via de televisie het debat daarover in het Britse Lagerhuis volgden in plaats van de eigen discussie.

Vraag 3: U stelt in uw artikelen dat om te komen to nieuwe inzichten rond Europa het wellicht goed is het vijfde scenario van Juncker: veel sterkere integratie, te relativeren. Waarom is het nodig dit nog zo uitgebreid te stellen in een omgeving waar bijna geen fedearlist meer over is?

A: Dat er bijna geen federalist meer over is ervaar ik niet zo. Ik heb b.v. niet de indruk dat Guy Verhofstadt van mening veranderd is, en die is toch voorzitter van de fractie in het Europees Parlement die veel Nederlandse kiezers vertegenwoordigt. In Nederland doet D66 regelmatig uitspraken waaruit blijkt dat zij eerder voor een eenheidsstaat zijn dan voor een federatie, en GroenLinks wijkt daar weinig vanaf. In mijn eigen PvdA milieu ontmoet ik vaak federalisten die mij als een gevaarlijke nationalist beschouwen. De uitdrukking ‘het Europese project’ suggereert sterk dat er aan zo’n federale staat gewerkt wordt. De neiging elke overdracht van bevoegdheden aan de EU als winst te beschouwen, valt ook alleen te rechtvaardigen vanuit de gedachte dat je zo werkt aan een federaal Europa waar de uitoefening van die bevoegdheden onderwerp is van democratisch debat. Wanneer er geen federatie komt – en ik geloof daar niet in –  betekent overdracht van bevoegdheden verlies aan democratie. Dat moet heel kritisch maken op die overdracht.

Vraag 4: Welke ruimte moet er volgens u worden geschapen om een alternatief voor de toekomst van Europa te ontwikkelen, en waar zouden de Europese beleidsmakers zich met voorrang op moeten richten?

A: Er moet vooral kritisch gekeken worden naar wat er tot nu toe is gerealiseerd. De Eurozone moet worden ingeperkt tot landen die uit zichzelf niet te veel verschillen in inflatie, en er moet niet vanuit Europa een sociaal-economisch beleid worden opgelegd dat haaks staat op de uitkomst van het democratisch proces.Verder moet de reikwijdte van de interne markt worden ingeperkt. Hier moeten de principes van subsidiariteit en proportionaliteit ook van kracht worden.

Vraag 5: Wat is in uw ogen het belang van civiele bewegingen en organisatievormen in dit alles. Doen die er toe?

A: Civiele bewegingen draaien veelal op mensen die voor een bepaald belang opkomen, zoals de vakbeweging of de fietsersbond. Bij de Europese integratie zie ik vooral dat voorstanders en betrokken professionals zich organiseren. Ik zou zelf echter graag lid worden van een organisatie die zich kritisch opstelt tegenover de Europese integratie zonder in flauwekul te vervallen… maar het motiveert mensen blijkbaar niet erg om daar hun tijd in te steken.

Zie voor de artikelen over de Toekomst van Europa van Bordewijk:

 

 

administrator_ebnKritisch volgen van Europese integratie zonder flauwekul – Interview met Paul Bordewijk
read more

Nominations EBN EuroNederlander announced, online vote open

The board of the European Movement in the Netherlands (EBN) is very happy to announce the Nominations for the EuroNederlander Award 2016/17, released today by the Award selection team.

This nominees are Nicolaas Beets, EU Urban Envoy, for his energetic role for the new EU Urban Agenda in the UAEU and in the lead up to the 2016 Pact of Amsterdam; Sophie Bloemen, for her innovative and hugely engaging efforts to organize the European Commons Assembly, connecting many civic initiatives in Europe; Caroline de Gruyter for her many outstanding journalistic contributions to shifting the frames of reflection regarding Europe in the Netherlands; and VPRO Tegenlicht for their inspiring series of cutting-edge documentaries about the rapidly changing positions of Europe in the world and their implications for citizens; and Jan Werts for the tireless energy with which he has played his critical Brussels watcher role as European media correspondent, guiding people through in a clear fashion through ithe Brussels arena.

Every year, the EBN EuroNederlander Award is given to individuals or organizations who have made remarkable contributions to the European debate and who have stimulated the search for new vitality and better alliances in Europe. The European Movement focuses in particular on the efforts of active and creative citizens, civil agencies and networks.

On-line voting open until June 19, 12.00h
From Friday June 9 to Monday June 19,  12.00h, you can cast your vote on one of the  nominees at:

http://het-portaal.net/formulier/stem-voor-de-euronederlander-award-2017

Everybody is welcome to participate in the voting!

Award ceremony on Tuesday June 20 20.00h at International Press Center Nieuwspoort
The EuroNederlander Award ceremony will take place on June 20, 2017, 20.00 during the special EU-Poort event: ‘Europe Mezze: Meet-Up on Europe’s Futures’.Location: Internationaal Perscentrum Nieuwspoort, Lange Poten 10, The Hague

Please register at vanheteren@bmg.eur.nl, if you wish to attend: and state: ‘EU EuroNederlander Award June 20’.

Further press details
Please contact: Godelieve van Heteren, chair EBN, email: vanheteren@bmg.eur.nl. Tel: 0655197342.

On the 2016/2017 EuroNederlander nominees

 

NOMINATION NICOLAAS BEETS

NICOLAAS BEETS is former Dutch Ambassador and since October 2015 Dutch Special Urban Envoy. Beets was appointed by the Minister for the Interior and Kingdom Relations,  currently works for the Cities Program (“Agenda Stad”) and has been an engaged advocate for the Urban Agenda for the EU (UAEU).  During the Dutch EU Presidency in 2016, Beets was the linking pin in coordinating the efforts to arrive at the festive signing of the ‘Pact of Amsterdam’ on May 30th, 2016, which launched the UAEU. The jury praises Beets for “his active contributions to building a vital Europe of Cities, and his enthusiasm and engagement in connecting with a wide array of urban innovators and authorities, and help link their efforts to the formal European policy agendas.” As a true ‘face of the Pact’, Beets has successfully continued his efforts after the Dutch Presidency, thus assuring that the momentum of the UAEU was kept.

The Urban Agenda for the EU is about strengthening the urban dimension in EU policies by involving cities more in EU policy making. It comprises a unique multilevel and cross-sectoral working method, in which for the first time Cities, Member States, EU institutions, European institutions and other stakeholders work together on urban challenges. In the framework of the UAEU, 12 thematic Partnerships have been set up covering challenges on how to make Cities: Smart, Sustainable and Inclusive. These partnerships will provide answers to major transition questions and produce recommendations for better EU regulation, better access to EU funding and better knowledge exchange for European cities. As indicated in the Pact of Amsterdam: “Urban Areas play a key role in pursuing the EU 2020 objectives and in solving many of its most pressing challenges (…). Urban Authorities play a crucial role in the daily life of all EU citizens. Urban Authorities are often the level of government closest to the citizens. The success of European sustainable urban development is highly important for the economic, social and territorial cohesion of the European Union and the quality of life of its citizens.”

Weblinks:

 

 

NOMINATION SOPHIE BLOEMEN

Sophie Bloemen is a Dutch philosopher and political economist, and co-founder/Director of the Commons Network. She has over 10 years of experience in civil society activism and has worked as a policy advocate and a public interest consultant in Brussels, Latin America and other policy environments. She has worked on health and trade, as well as with European cultural grass root civil society movements.  Sophie kick-started several civil society initiatives and alliances, most recently the Dutch Commons Assembly ‘De Meent ‘.  As co-founder of the Danube Foundation, she travelled to many different European cities with the Utopian City Workshop to collect new narratives for Europe.  In 2016, Sophie Bloemen stood at the origin of the first European Commons Assembly.

The jury praises Sophie Bloemen for her “innovative input in the debate on new European Commons, which constitutes an important paradigm shift towards novel forms of cross-continent citizens cooperation and cherishing the common good”. The Commons Movement seeks to explore how people themselves can shape to their environment, how to deepen democracy and contribute to more social and sustainable ways of living together. The first European Commons Assembly brought together  ‘Commoners’ from around Europe: a wide range of citizens, from environmentalists and other Commons practitioners, to scientists, civil servants and politicians. The European Commons Assembly aims to increase the visibility of the rapidly growing number of Commons initiatives around Europe, facilitate their joint empowerment and contribute to new democratic forms and institutions.

Weblinks:

 

 

 

 

NOMINATION CAROLINE DE GRUYTER

Caroline de Gruyter is a Dutch author currently based in Vienna, who has lived in the Gaza strip, Jerusalem, Brussels and Geneva, and who is Europe correspondent for the Dutch newspaper NRC Handelsblad. For many years, she has been covering European affairs and is also a regular contributor to Carnegie Europe.

From the jury’s report: “Over the last few years – in the face of much European political and social confusion and chagrin – Caroline de Gruyter has consistently focused on Europe’s potential and historical obligation, rather than on its indecisiveness and stagnation. De Gruyter refuses easy frames, counters common clichés and has shifted the spotlights to the many sites in which Europe’s social transitions are ongoing. She reminds her readers that ‘we are Europe’.” De Gruyter is a member of the European Council on Foreign Relations and has received a number of prestigious awards for her oeuvre, such as the Prix du Mérite Européen (June 2016).

Weblink:

 

Still from: VPRO Tegenlicht – Superfort Europa

NOMINATION VPRO TEGENLICHT EUROPE

VPRO TEGENLICHT, EUROPE

VPRO Tegenlicht is a Dutch documentary television program at the frontiers of new social, economic and political developments. Over the last few years Tegenlicht has been in the vanguard, engaged in a wide range of exciting explorations of European and global developments.

The jury praises Tegenlicht for its “cutting-edge and critical contributions to raising viewers’ awareness of the complexities of European affairs in a rapidly changing global arena… from Eurotopia to Superfortress Europe, Tegenlicht’s filmmakers have entered consistently into the major transitions Europe is undergoing, and their effects on the lives of citizens. Tegenlicht’s future-oriented thematic productions are vital contributions to rethinking Europe’s democracy, economics, politics and civic engagement. They display curiosity in Europe as part of the larger world and take the viewer serious.”

Weblinks:

 

 

NOMINATION JAN WERTS

Jan Werts is a journalist who for four decades has worked as ‘Brussels watcher’: among others as mediacorrespondent for the Haagsche Courant – Sijthoff Press and as independent author and columnist for the Montesquieu Institute, Clingendael Internationale Spectator and others. Werts holds a PhD from the Vrije Universiteit Brussels on the position and workings of the European Council, a thesis, which he defended cum laude in 1991 and which was revised and fully updated, and published as a book in 2008.

The jury praises Werts for “the consistent and critical ways in which Werts has succeeded to make the ‘goings on’ in Brussels accessible for a wide readership, for whom Europe’s politics often look distant and opaque. During all the recent trials and turbulations in Europe’s institutions Werts has remained loyal to his mission of critical communication and analysis. He is a very knowledgeable commentator who does not shy away from speaking out when he thinks it is vital…. but always with solid arguments!”

Weblinks:

administrator_ebnNominations EBN EuroNederlander announced, online vote open
read more

ZAL EEN BREXIT ONS DEFINITIEF VOOR EN FREXIT VRIJWAREN? – THOMAS VON DER DUNK COLUMN

De opluchting zal in Brussel zonder twijfel groot zijn geweest – Macron heeft Le Pen verslagen, en zelfs met betere cijfers dan was voorspeld. Niet 3 tegen 2, maar bijna 2 tegen 1 was het percentage waarmee de eerste won. Toch ligt er een forse schaduw over die overwinning, die de speelruimte van Macron de facto sterk beperkt. Zal hij er werkelijk in slagen de door hem beloofde en door Brussel gewenste hervormingen door te voeren?

De handen daarvoor krijgt hij, gezien de stemming onder het Franse electoraat, in eigen land zeker niet bij iedereen op elkaar. In de eerste ronde heeft bijna de helft van de kiezers op een kandidaat gestemd die zich zeer vijandig tegenover Europa opstelt, en juist vriendelijk tegenover Poetins Rusland; voor dat laatste kan men daaraan naast Le Pen en Mélenchon ook nog Fillon toevoegen. En in de tweede ronde heeft meer dan de helft van Macrons kiezers verklaard vooral op hem te stemmen omdat het alternatief veel erger was. Het waren, net als bij de monsterzege van Chirac in 2002 tegen Le Pen père, veel stemmen met een knijper op de neus. In de lijn van de oproep van de Griekse ex-minister Varoufakis: nu stemmen wij hem in het Élysée, maar morgen gaan we weer in een protestdemonstratie tegen hem de straat op.

Tegenover de staat staat in Frankrijk de straat: ook Macrons voorgangers Hollande en Sarkozy beloofden aan hervormingen veel en durfden na enige forse protesten en stakingen uiteindelijk weinig. Zij riepen nu op om op Macron te stemmen en onderschreven de door hem voorgestelde koers. Maar als zij daarvoor zo geporteerd zijn, waarom hebben ze die weg dan niet indertijd zelf ingeslagen? Samen hadden Sarkozy en Hollande daarvoor toch tien jaar de tijd? Inderdaad: vanwege de Franse straat.

Maar als zij daarom toen niet konden slagen, waarom zou het Macron nu dan wel lukken? Dat probleem begint al met het verwerven van een meerderheid bij de komende parlementsverkiezingen. Daarbij is van de bipolaire keuze van zondag geen sprake meer, maar doen alle partijen weer mee en vallen de meeste kiezers dus weer terug op hun oude partij. Komt Macron met zijn kwart stemmen van nu straks dankzij het districtenstelsel wèl aan de meerderheid? Overigens zou het misschien voor zijn draagvlak helemaal niet zo’n ramp zijn, als hij die niet haalt, en gedwongen wordt met andere partijen samen te werken. Alleen haalt dat dan wel de vaart uit de door Brussel gewenste metamorfose van Frankrijk.

Hier komt inderdaad Europa in het spel, met zijn langdurig sterk eenzijdige marktgerichtheid de grote boeman van Le Pen en Mélenchon. Brussel zal Macron tegemoet moeten komen door in dat opzicht zélf te veranderen, wil de angst voor Europa en de onvrede in Frankrijk onder de globaliseringsverliezers, die nu massaal radicaal-links en radicaal-rechts hebben gestemd, niet verder stijgen.

Dat grote deel van het electoraat negeren zal over vijf jaar in een nog grotere zege van het Europavijandige kamp resulteren – Le Pen is na vandaag nog echt niet weg. Gelukkig lijkt men zich dat, gezien de reactie van de Europese Comimissie, ook in Brussel te realiseren: dat aan de vooral in het Latijnse deel van Europa (maar zeker niet alleen daar) bestaande angst voor de nadelige effecten van de vrije markt – baan- en inkomensonzekerheid voor veel loonafhankelijken en lagerbetaalden – tegemoet gekomen moet worden. Dat, kortom, de lang als collateral damage afgedane sociale schade van de globalisering drastisch moet worden beperkt, om een verdere groei van het Eurofobe kamp te voorkomen.

Alleen moeten we afwachten waartoe dat daadwerkelijk leidt. Het betekent namelijk dat het Germaanse deel van Europa moet inleveren op het terrein van de vrijhandelsorthodoxie, en er op Europees niveau meer ruimte moet komen voor een collectieve sociale politiek. Zo niet, dan verliest men het nu door Macrons kiezers voor Europa ‘geredde’ Frankrijk mogelijk alsnog een volgende keer.

Het is hier, dat de vanwege gevreesde precedentwerking door velen in Brussel betreurde Brexit juist wel eens de redding van Europa zou kunnen betekenen. Want op het gebied van de vrije goederenmarkt was speciaal Londen onvoorstelbaar orthodox – daar kon geen ander land aan tippen. Voor Londen is de Europese Unie namelijk eigenlijk alléén maar een markt. Van beperkingen van die vrijmarkt door Europese regels, als sociale rechten voor werknemers, moet men daar niets hebben. Wel: de Britten vertrekken binnenkort, daarover laat Theresa May geen enkele twijfel bestaan – Brexit means Brexit, en zoals het er nu naar uitziet, zou dat wel eens met slaande deuren gepaard kunnen gaan.

Dat schept perspectieven. De Britten kunnen dan – wat zij anders zeker zouden hebben gedaan – niet meer dwars gaan liggen, als de rest van Europa eindelijk tot het inzicht komt dat het niet alleen grote bedrijven maar ook gewone burgers concreet het nodige zal moeten bieden om hun steun te behouden. Geen economische concurrentie meer over de ruggen van werknemers heen, die nu voortdurend tot een sociale race to the bottom dreigt te leiden. En hetzelfde geldt voor oneigenlijke fiscale concurrentie, die als gevolg van teruglopende belastinginkomsten al snel in dezelfde sociale neergang resulteert: er is dan immers minder geld beschikbaar om de collectieve voorzieningen – waarop lagerbetaalden nu eenmaal altijd meer dan hogerbetaalden aangewezen zijn – op peil te houden.

Ook dat is iets, wat zonder de Britten, die de gouden kip van de Londense City heilig hebben verklaard, een stuk makkelijker zal gaan. In Brussel lijkt men ook eindelijk die kant uit te willen: een einde aan alles wat naar belastingparadijzen riekt. Dat werd hoog tijd – hoe moeilijk dat in het begin ook zal zijn voor Den Haag, dat daarvan eveneens een favoriet nationaal verdienmodel had gemaakt.

administrator_ebnZAL EEN BREXIT ONS DEFINITIEF VOOR EN FREXIT VRIJWAREN? – THOMAS VON DER DUNK COLUMN
read more

EBN EuroDéfense bijdrage aan kabinetsformatie: voor meer coherent Europees veiligheidsbeleid

De internationale veiligheidsuitdagingen, en de geopolitieke verschuivingen in defensiebeleid ook onder sommige NATO partners, vragen om een helder en meer coherent Europees antwoord. Voor de kabinetsformatie stelde EuroDefense Nederland met deelname van de EBN bijgaande bijdrage samen die eind maart aan Edith Schippers werd aangeboden.
Zie Kabinetsformatie2017- aan Informateur.

administrator_ebnEBN EuroDéfense bijdrage aan kabinetsformatie: voor meer coherent Europees veiligheidsbeleid
read more

Europe’s next ‘moment of hope’ and the collective responsibility to deliver

The morning after the election of Emmanuel Macron to the presidency of France, many French and Europeans find themselves in a state of critical anticipation.

Certainly, many are glad and relieved to see that the presidency has gone to a person with an open social orientation, a constructive European stance. In a country with 23% youth unemployment and an economic order in dire need of reform, it is significant that many French citizens have put their hope in a relative ‘newcomer’ (“neither left nor right”), and dream that his election may shift the balances of power. At the same time, a substantial part of Macron’s electorate (43%) has primarily voted for him to keep his adversary Marine Le Pen out of the Élysée. Macron’s win in the first round amounted to merely 23,7%.  And En Marche’s political agenda (https://storage.googleapis.com/en-marche-fr/COMMUNICATION/Programme-Emmanuel-Macron.pdf), especially its economic reform paragraphs, will take a lot of negotation to translate into practice, given France’s structures of vested interest.

The political landscape in France as elswhere in Europe is deeply divided and the political promise of a ‘brighter future’ still has to be delivered.

On Europe, Macron’s En Marche program is ambitious. It is focused on creating new employment, protecting Europe’s democratic values, investing in the eurozone, introducing a European minister of Economic Affairs and Finance, dealing with tax evasion, fighting against corporate flight, keeping European companies partially in Europe, with a Buy European Act. The French president wishes to generalize the Erasmus program to non-university student levels, create a proper European defence program, fight the many inefficiencies in European cooperation, protect crucial European industries, safeguard the internal market in which the same rules should apply to everybody, support start ups, create one energy market, with clear tariffs on carbon emission. This is a huge agenda for which senior negotiation skills will be required.

Fortunately, the main stakeholders in this European drama display a sense of gravitas. Nobody seems to be gloating: there is no reason for complacency.  It is clear enough to most that we live in times of major socio-economic and cultural transformations and ditto challenges that can only be addressed collectively. Polarizations as in the rhetoric of ‘patriots versus globalists’ or ‘winners versus loosers’ of globalisation are not helpful. They divide people at a time when all effort should go to reconnecting and uniting.

Furthermore, the current complexity of things is impossible for any single politician or group to handle. We need to free ourselves from any Messiah complext. We just have to recall how politicians like Barack Obama, Tony Blair or in our country Wouter Bos were also cheered into power, when they arrived as relative newcomers ‘full of promise’ on the scene: sooner or later, reality always kicks in.

Thus: if this is to be another moment of hope, we should not leave it to any president or political party to deliver, but construct it as an opportunity for a new social engagement and contract. Citizens will have to move out of their consumer or observers’ mode. We need to step up to the challenge as a matter of urgency.  Interestingly enough, Macron’s Europe paragraph contains an interesting starting point for such dialogue when it proposes ‘citizens conventions’ to construct the new agenda for Europe. Let’s make that concrete. Let’s start there to help ‘load’ and substantiate Europe’s future. Since Europe is us, it’s future is ours!

Godelieve van Heteren, chair EBN

administrator_ebnEurope’s next ‘moment of hope’ and the collective responsibility to deliver
read more

7 mei – Europa: Een rEUnie in Den Haag

zondag 7 mei 16:00 uur

Europa: Een rEUnie in Den Haag

Bijeenkomst

Wat is het grote verhaal dat ons Europeanen aan elkaar verbindt? Het Humanity House, het Europese Parlement in Nederland en de vertegenwoordiging van de Europese Commissie in Nederland gaan op zoek naar wat ons tot Europa maakt. We doen dit met o.a. Dimitri Verhulst en Marietje Schaake.

Op 7 mei 1948 vond het Congres van Den Haag plaats, het eerste ‘federale’ moment in de geschiedenis van Europa. Toen was het verhaal duidelijk. Europa moest zich verenigen om oorlog en verdeeldheid voorgoed uit te bannen.

Zo’n 70 jaar later is de toekomst van Europa onzeker. Het anti-Europa geluid zwelt aan. De grote idealen lijken achterhaald, het economische perspectief regeert. Moeten we terug naar het romantische, idealistische verhaal?

Lees meer over het programma en de sprekers op de website van het Humanity House en reserveer een plekje »

administrator_ebn7 mei – Europa: Een rEUnie in Den Haag
read more

1 mei – HET GROTE FRANKRIJK COLLEGE

Wordt Le Pen de nieuwe president?

Een serie afschuwelijke aanslagen, een vastgelopen economie en een beladen invoering van het homohuwelijk. Na vijf jaar president Hollande ziet Frankrijk er heel anders uit.

Wordt Marine Le Pen door alle gebeurtenissen straks de nieuwe Franse president? Of steekt de pro-Europese Macron haar naar de troon? In het Grote Frankrijk College vertelt correspondent Stefan de Vries hoe het land is veranderd.

Tussen de twee geplande stemrondes in neemt de man in Parijs voor RTL de aanstaande president onder de loep. Welke kant gaat Frankrijk op? En hoe denkt de toekomstige bewoner van het Elysée over Europa?

Stefan de Vries is correspondent in Parijs voor RTL Nieuws en de Vlaamse VRT. Hij werkt regelmatig voor Franse media en verslaat grote gebeurtenissen voor internationale media.

Datum en Plaats: Nieuwspoort, Den Haag, maandag 1 mei 2017

Inloop: 19:00 uur

Avond: 19:30 – 21:30 uur

Kosten: €17,50, Nieuwspoort Poorters: €14,50

Meer informatie via http://www.haagschcollege.nl/college/frankrijk-college.

administrator_ebn1 mei – HET GROTE FRANKRIJK COLLEGE
read more